این فصل در مورد جامعه رفاه است که هدف آن تأمین امنیت اقتصادی و اجتماعی پایه برای همه ساکنان است. رفاه از طریق مالیات تمویل می‌شود. دولت، مناطق و شاروالی‌ها (کمون‌ها) به روش‌های مختلف در رفاه مشارکت دارند.

مالیات برای رفاه سویدن (Skatter för Sveriges välfärd)
جامعه رفاه به این معناست که مردم بتوانند زندگی امنی داشته باشند، به طور مثال با دسترسی به مراقبت‌های صحی، تعلیم و تربیه و حمایت مالی در صورت مریضی یا بیکاری.
یک دولت زمانی می‌تواند رفاه خوبی برای ساکنان خود فراهم کند که عواید کافی برای بودجه‌های دولت، مناطق و شاروالی‌ها وجود داشته باشد. این پول می‌تواند به طور مثال برای مراقبت‌های صحی و مکاتب استفاده شود. بخش بزرگی از پول از مالیات تأمین می‌شود. مالیات‌ها باعث می‌شوند که بسیاری از خدمات مهم بتوانند به طور مشترک تمویل شوند، به طور مثال مکاتب، مراقبت‌های صحی و سرک‌ها. مالیات نه تنها توسط افرادی که کار می‌کنند، بلکه به طور مثال توسط شرکت‌ها نیز پرداخت می‌شود. همچنان مالیات بر کالاها و خدمات (moms) وجود دارد. هرچه افراد بیشتری کار کنند و کالاها و خدمات بیشتری خرید و فروش شوند، دولت، مناطق و شاروالی‌ها پول بیشتری برای رفاه دریافت می‌کنند. برخی از خدمات رفاهی توسط شرکت‌های خصوصی اداره می‌شوند اما همچنان با پول مالیات تمویل می‌شوند.

نمونه‌هایی از انواع مختلف مالیات
مالیات بر عواید (Inkomstskatt): بخشی از معاش که به عنوان کارمند دریافت می‌کنید، به عنوان مالیات به دولت، منطقه و شاروالی می‌رسد.
مالیات بر ارزش افزوده (Moms): این مالیات را هنگام خرید کالاها و خدمات پرداخت می‌کنید.
حق بیمه کارفرما (Arbetsgivaravgifter): کارفرمایان علاوه بر معاش، هزینه‌هایی را برای کارمندان خود به دولت می‌پردازند. این پول به موارد دیگر از جمله بیمه صحی و تقاعد اختصاص می‌یابد.

دولت، مناطق و شاروالی‌ها مسئولیت‌های متفاوتی دارند
رفاه تمویل شده توسط دولت (Statligt finansierad välfärd)
دولت هزینه‌های مربوط به تقاعد، بیمه صحی، بیمه والدین (föräldraförsäkring)، بیمه بیکاری، کمک‌هزینه تحصیلی و کمک‌هزینه طفل را تأمین می‌کند. دولت همچنان تعلیمات عالی و تحقیقات در پوهنتون‌ها و کالج‌های پوهنتونی را تمویل می‌کند

مناطق مسئول مراقبت‌های صحی هستند (Regionerna ansvarar för sjukvården)
۲۱ منطقه سویدن از ساکنان خود مالیات می‌گیرند. آن‌ها باید برای همه، مراقبت‌های صحی و درمانی ارائه دهند. برای انجام این کار، آن‌ها شفاخانه‌ها و مراکز صحی را اداره و تمویل می‌کنند. مراقبت‌های صحی عمدتاً تحت مدیریت عمومی انجام می‌شود، اما ارائه‌دهندگان مراقبت‌های صحی خصوصی نیز وجود دارند که با پول مالیات تمویل می‌شوند.

انواع مراقبت‌های صحی (Olika slags sjukvård)
مراقبت‌های اولیه (Primärvård): مراکز صحی، مراکز بهداشت طفل و مراکز مراقبت دوران بارداری.
مراقبت‌های شفاخانه‌ای (Sjukhusvård): شفاخانه‌های اورژانس، شفاخانه‌های منطقه‌ای و شفاخانه‌های پوهنتونی که به طور مثال عمل‌های جراحی و تداوی‌های پیشرفته در آن‌ها انجام می‌شود.
سایر (Övrigt): مراقبت‌های روانی، توانبخشی و دندانپزشکی.

شاروالی‌ها مسئولیت عمده‌ای دارند (Kommunerna har ett stort ansvar)
شاروالی‌ها خود تصمیم می‌گیرند که ساکنان چقدر مالیات به شاروالی بپردازند و پول‌ها برای چه مواردی استفاده شود. این شاروالی است که اطمینان حاصل می‌کند دسترسی به مکاتب و آموزش وجود داشته باشد. این مسئولیت شاروالی است که سالمندان و مریضان بتوانند زمانی که خودشان قادر به مدیریت زندگی روزمره نیستند، کمک دریافت کنند.

نمونه‌هایی از رفاه تحت مدیریت شاروالی:
مراقبت از طفل (Barnomsorg): کودکستان‌ها (Förskolor) و مراکز تفریحی (fritidshem).

مکاتب و آموزش (Skolor och utbildning): در تمام شاروالی‌ها، مکاتب ابتدایی (grundskolor) برای اطفال ۶ تا ۱۶ ساله وجود دارد. علاوه بر این، مکاتب متوسطه (gymnasieskolor) و آموزش بزرگسالان شاروالی (vuxenutbildning) وجود دارد.

مراقبت از سالمندان (Äldreomsorg): افراد مسن غالباً نیاز به کمک در کارهای عملی روزمره مانند نظافت، آشپزی، شستشو، خرید و بهداشت شخصی دارند. طبق قانون سویدن، شاروالی‌ها باید به سالمندان حمایت و کمک ارائه دهند. شاروالی می‌تواند در زمینه مراقبت و خدمات کمک کند تا سالمندان بتوانند در خانه‌های خود بمانند. اگر ماندن در خانه امکان‌پذیر نباشد، آن‌ها می‌توانند به اقامتگاهی که برای سالمندان مناسب‌سازی شده است نقل مکان کنند.

خدمات اجتماعی (Socialtjänsten): در هر شاروالی یک سرویس اجتماعی وجود دارد که مسئول اطمینان از دریافت حمایت و محافظت برای نیازمندان است. این می‌تواند شامل مراقبت، پرستاری و خدمات، مشاوره، کمک مالی و سایر حمایت‌ها باشد. این می‌تواند مربوط به خانواده‌هایی باشد که پول کافی ندارند، افرادی که جایی برای زندگی ندارند، افرادی که دارای مشکلات سوءمصرف مواد هستند، یا کسانی که در معرض تهدید و خشونت قرار دارند. خدمات اجتماعی همچنان می‌تواند از افراد دارای معلولیت حمایت کند و در زمینه کار و تحصیل مشاوره و کمک ارائه دهد.

دولت، مناطق و شاروالی‌ها مسئول بخش‌های مختلف رفاه هستند. همه شهروندان باید بتوانند بدون در نظر گرفتن سن یا موقعیت زندگی خود، امنیت پایه را در جامعه احساس کنند.