این فصل در مورد حقوق بشر، چگونگی تأثیر آن‌ها بر قوانین در سویدن و حقوق ویژه برای زنان، اطفال و گروه‌های اقلیت است. این فصل همچنان در مورد چگونگی مبارزه سویدن با تبعیض و جرایم ناشی از نفرت است.

حقوق بشر شامل همه می‌شود
از قانون شکل حکومت (Regeringsformen): نهادهای عمومی باید تلاش کنند تا همه افراد بتوانند به مشارکت و برابری در جامعه دست یابند و از حقوق اطفال محافظت شود. نهادهای عمومی باید با تبعیض علیه افراد بر اساس جنسیت، رنگ پوست، اصالت ملی یا قومی، وابستگی زبانی یا مذهبی، معلولیت، گرایش جنسی، سن یا سایر شرایطی که به فرد مربوط می‌شود، مبارزه کنند.
حقوق بشر بر این ایده استوار است که همه انسان‌ها دارای حقوقی هستند که برای همه برابر است. پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵، ۵۱ کشور تصمیم گرفتند سازمان ملل متحد (FN) را برای جلوگیری از جنگ در آینده و محافظت از حقوق هر انسان ایجاد کنند. یکی از اولین وظایف سازمان ملل توافق بر سر حقوقی بود که همه انسان‌ها دارند و هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند آن‌ها را انکار کند یا از آن‌ها بگیرد. به طور مثال، همه باید حق برخورداری از مراقبت‌های صحی و تعلیم و تربیه را داشته باشند. همه باید حق داشته باشند تا شکم سیر غذا بخورند و شهروند یک کشور باشند.

اعلامیه حقوق بشر سازمان ملل
سازمان ملل متحد به اصطلاح اعلامیه حقوق بشر را در سال ۱۹۴۸ ارائه کرد. این اعلامیه در مجموع شامل ۳۰ ماده است. این اعلامیه می‌گوید که همه انسان‌ها آزاد به دنیا می‌آیند و از نظر ارزش و حقوق برابر هستند و حق دارند زندگی عاری از خشونت داشته باشند.
همه حق دارند:
نظریات خود را بیان کرده و با دیگران شریک سازند،
کار کنند، استراحت کنند و از کار رخصتی (تعطیلات) داشته باشند،
به مکتب بروند،
اگر جان‌شان در خطر است به کشور دیگری فرار کنند، پناهندگی طلب کنند و محافظت شوند،
به هر دینی که می‌خواهند عقیده داشته باشند، یا اصلاً عقیده‌ای نداشته باشند،
به دلیل جنسیت یا رنگ پوست مورد تبعیض قرار نگیرند،
دارای یک تابعیت (ملیت) باشند. هیچ‌کس نباید بدون دلیل موجه و قانونی از تابعیت خود محروم شود.
تبعیض به این معناست که با برخی از افراد بدتر از دیگران رفتار شود. این یک نقض حقوق بشر است. در سویدن قانون منع تبعیض (diskrimineringslagen) وجود دارد. این قانون تبعیض بر اساس جنسیت، سن، قومیت، مذهب، گرایش جنسی یا معلولیت را ممنوع می‌کند.

برابری بین جنسیت‌ها (مساوات جنسیتی)
سیاست سویدن برای برابری جنسیتی به این معناست که زنان و مردان باید حقوق و مکلفیت‌های یکسان و قدرت برابری برای تأثیرگذاری بر جامعه و زندگی خود داشته باشند. این می‌تواند به این معنا باشد که جامعه نیاز به تغییر قوانین تبعیض‌آمیز، مبارزه با خشونت جنسی و افزایش فیصدی مدیران (رؤسای) زن دارد.
در اینجا چند نمونه از نحوه کار سویدن در زمینه برابری بین جنسیت‌ها آورده شده است:
سویدن خواهان تعداد برابر زنان و مردان در سیاست است. احزاب تشویق می‌شوند تا هم زنان و هم مردان را برای انتخابات نامزد کنند تا تعداد سیاست‌مداران زن و مرد برابر باشد.
قوانینی وجود دارند که اطمینان حاصل می‌کنند زنان و مردان برای کار یکسان معاش یکسان دریافت می‌کنند. محل‌های کار بررسی می‌شوند و اتحادیه‌های کارگری و ادارات دولتی تلاش می‌کنند تا معاشات عادلانه باشند.
مکاتب و ادارات دولتی کار می‌کنند تا همه زنان و مردان فرصت‌های یکسانی برای تعلیم و انکشاف شخصی داشته باشند.
کمک‌هزینه والدین (Föräldrapenningen) این امکان را برای زنان و مردان فراهم می‌کند تا زمانی که اطفال‌شان کوچک هستند، در خانه با آن‌ها بمانند. دولت اطلاع‌رسانی کرده و والدین را تشویق می‌کند تا رخصتی والدین را با هم تقسیم کنند.
هدف از سیاست برابری جنسیتی سویدن این است که زنان و مردان باید حقوق و مکلفیت‌های یکسان و قدرت برابری برای تأثیرگذاری بر جامعه و زندگی خود داشته باشند.

خشونت و سرکوب مبتنی بر جنسیت
خشونت در روابط نزدیک و خشونت و سرکوب ناموسی طبق قانون سویدن جرم است. خشونت در روابط نزدیک به طور مثال می‌تواند این باشد که فردی توسط یکی از اعضای خانواده مورد خشونت قرار گیرد. یک نمونه از این موارد خشونت جنسی است. سویدن قانونی به نام قانون رضایت (samtyckeslag) دارد. این بدان معناست که هر کسی که می‌خواهد با فردی رابطه جنسی داشته باشد، باید مطمئن شود که فرد مقابل داوطلبانه اشتراک می‌کند. این امر حتی در زمانی که افراد با هم ازدواج کرده‌اند نیز صدق می‌کند.
خشونت ناموسی به این معناست که یک خانواده یا گروه سعی می‌کند نحوه رفتار افراد در درون خانواده یا گروه را کنترل کند. این می‌تواند شامل خشونت فیزیکی، فشار روانی یا تهدیدهای اجتماعی علیه برخی از اعضای خانواده باشد. اگر فردی به دلیل نقض قوانین خانواده یا اقارب مورد خشونت قرار گیرد، به آن خشونت یا سرکوب ناموسی می‌گویند. این فقط علیه زنان و دختران انجام نمی‌شود، بلکه بچه‌ها (پسران)، مردان و افراد رنگین‌کمانی (hbtqi-personer) نیز می‌توانند قربانی آن باشند. خشونت می‌تواند فیزیکی باشد یا شامل کنترل شدید باشد، مانند مجبور شدن به ازدواج برخلاف میل خود. همچنان ازدواج اطفال، زمانی که فردی زیر ۱۸ سال ازدواج می‌کند، طبق قانون سویدن ممنوع است.
اداره برابری جنسیتی (Jämställdhetsmyndigheten) مسئولیت اقدامات ملی در برابر خشونت و سرکوب ناموسی را بر عهده دارد. دولت بودجه فعالیت‌های حمایتی، خانه‌های امن و سازمان‌هایی را که با افراد آسیب‌پذیر کار می‌کنند، تمویل می‌کند.

قانون خرید سکس
در سویدن خرید سکس (خدمات جنسی) غیرقانونی است. فردی که سکس می‌خرد می‌تواند مجازات شود، اما نه کسی که آن را می‌فروشد. با هدایت مجازات به سمت خریدار، این قانون می‌خواهد نشان دهد که سوءاستفاده جنسی از هر فردی در بدل پرداخت پول غیرقابل قبول است.

حقوق اطفال
سازمان ملل در مورد پیمان‌نامه‌ای برای حقوق طفل به توافق رسیده است. پیمان‌نامه حقوق طفل باید از حقوق بشر همه اطفال محافظت کند. از سال ۲۰۲۰، پیمان‌نامه حقوق طفل به قانون سویدن تبدیل شده است.

سویدن اولین کشوری در جهان بود که تصمیم گرفت لت و کوب کردن اطفال را ممنوع کند. امروزه حدود ۷۰ کشور در جهان خشونت علیه اطفال را ممنوع کرده‌اند.
برای والدین و بزرگسالانی که با اطفال کار می‌کنند مهم است که بدانند اطفال چه حقوقی دارند تا بتوانند به آن‌ها کمک کنند که حقوق‌شان رعایت شود. دولت سویدن مسئولیت نهایی را برای اطمینان از این دارد که تمام قوانین سویدن از پیمان‌نامه حقوق طفل حمایت می‌کنند. ادارات دولتی، محاکم، شاروالی‌ها و مناطق باید پیمان‌نامه حقوق طفل را تطبیق کنند. این به طور مثال به این معناست که:
سیاست‌مداران و ادارات باید قبل از تصمیم‌گیری درباره چیزی که بر اطفال تأثیر می‌گذارد، نظر آن‌ها را بپرسند.
اگر والدین قصد طلاق دارند و بر سر این که طفل کجا باید زندگی کند توافق ندارند، محکمه باید از طفل نیز بپرسد که او چه می‌خواهد.
شاروالی‌ها باید به طور مثال در هنگام ساخت خانه‌ها، میدان‌های بازی یا مکاتب جدید، منافع عالیه طفل را در نظر بگیرند.
سیستم مراقبت‌های صحی و مکاتب باید کار کنند تا هیچ طفلی مورد تبعیض قرار نگیرد.
پیمان‌نامه حقوق طفل می‌گوید این والدین، یا سرپرست دیگر هستند که مسئول تربیت، رشد و رفاه طفل می‌باشند. برای این که سرپرستان بتوانند این کار را انجام دهند، حق دارند از جامعه، به طور مثال از شاروالی یا سیستم مراقبت‌های صحی، حمایت دریافت کنند.
تمام اشکال خشونت علیه اطفال هم طبق پیمان‌نامه حقوق طفل و هم طبق قانون سویدن ممنوع است. این جرم می‌تواند منجر به زندان شود. در سال ۱۹۷۹ سویدن اولین کشوری در جهان بود که تصمیم گرفت لت و کوب کردن اطفال را ممنوع کند. خشونت علیه اطفال می‌تواند شامل سوءاستفاده فیزیکی، خشونت روانی، سوءاستفاده جنسی یا ختنه زنان (نقص عضو جنسی زنان) باشد. ممنوعیت خشونت برای همه و در همه‌جا، در خانه و در کل جامعه تطبیق می‌شود.

حقوق اقلیت‌ها
سویدن از گروه‌های اقلیت خاصی حمایت ویژه می‌کند.

اقلیت‌های ملی و مردم بومی (اصلی)
چندین گروه قومی برای مدت بسیار طولانی در سویدن زندگی کرده‌اند و دارای زبان‌ها، فرهنگ‌ها و هویت‌های خاص خود هستند که با جمعیت اکثریت متفاوت است. در گذشته، آن‌ها غالباً حقوق یکسانی با جمعیت اکثریت نداشتند و مورد تبعیض قرار می‌گرفتند. در سال ۲۰۰۰، سویدن یهودیان، روماها (کولی‌ها)، سامی‌ها، فنلندی‌های سویدن و تورندال‌ها را به عنوان اقلیت‌های ملی به رسمیت شناخت.
اقلیت‌های ملی حق دارند از زبان‌های اقلیت خود یعنی ییدیش، رومانی چیب، سامی، فنلندی و میانکیلی در تماس با ادارات، در کودکستان و در مراقبت از سالمندان استفاده کنند.
سامی‌ها همچنان به عنوان مردم بومی (urfolk) به رسمیت شناخته می‌شوند. سامی‌ها رابطه طولانی‌مدت و بسیار قوی با منطقه وسیعی دارند که در سراسر سویدن، ناروی، فنلند و روسیه امتداد دارد و ساپمی (Sápmi) نامیده می‌شود. به عنوان مردم بومی، سامی‌ها از حقوق ویژه‌ای مرتبط به زمین و منابع طبیعی در ساپمیِ سویدن برخوردارند. آن‌ها پارلمان منتخب خود را دارند که پارلمان سامی (Sametinget) نامیده می‌شود. پارلمان سامی نماینده جمعیت سامی در مسایل مربوط به زبان، فرهنگ و هویت است. این یک نهاد مشورتی است که وظایف اجرایی خاصی نیز دارد.

اعضای قریه‌های سامی حق دارند در مناطق چراگاهی خاصی در سویدن به پرورش گوزن شمالی بپردازند

افراد رنگین‌کمانی (Hbtqi-personer)
افراد رنگین‌کمانی (Hbtqi-personer) افرادی هستند که هویت جنسیتی یا گرایش جنسی متفاوتی نسبت به اکثریت دارند. این مخفف یک نام جمعی برای همجنس‌گرایان، دوجنس‌گرایان، تراجنسیتی‌ها، کوییرها و بیناجنسی‌ها است. در سویدن، تبعیض علیه افراد بر اساس گرایش جنسی، هویت جنسیتی و بیان جنسیتی طبق قانون منع تبعیض ممنوع است. حق زندگی با هر کسی که می‌خواهید توسط قانون محافظت می‌شود. ازدواج با فرد هم‌جنس مجاز است. در سال ۱۹۴۴، همجنس‌گرایی در سویدن قانونی شد. در سال ۲۰۰۳، به زوج‌های همجنس‌گرا حق به سرپرستی گرفتن (فرزندخواندگی) اطفال داده شد. در سال ۲۰۰۹، کلیسای سویدن به همجنس‌گرایان اجازه داد در کلیسا ازدواج کنند.

راهپیمایی افتخار (Pridetåget) تظاهراتی برای حقوق و علیه تبعیض نسبت به افراد رنگین‌کمانی است.

افراد دارای معلولیت
افراد دارای معلولیت ممکن است با موانع روبرو شوند یا در معرض خطر تبعیض در جامعه قرار گیرند. بنابراین، قوانینی در سویدن وجود دارد که از آن‌ها در برابر تبعیض محافظت می‌کند. همچنان قوانینی وجود دارد تا به افراد دارای معلولیت فرصت اشتراک در جامعه در شرایط برابر داده شود.

کار علیه تبعیض
بازرس تبعیض (DO) یک اداره دولتی است که برای حقوق و فرصت‌های برابر برای همه کار می‌کند. DO باید اطمینان حاصل کند که قانون منع تبعیض رعایت می‌شود. بر اساس قانون منع تبعیض، برای شرکت‌ها و سازمان‌ها ممنوع است که با افراد به دلیل جنسیت، هویت یا بیان جنسیتی، مذهب یا سایر عقاید، سن، قومیت، معلولیت یا گرایش جنسی رفتار بدتری نسبت به دیگران داشته باشند. محل‌های کار و مکاتب باید با اقدامات فعال علیه تبعیض کار کنند.
اگر کسی جرمی را علیه افرادی به دلیل تعلق آن‌ها به یک گروه خاص مرتکب شود، به آن جرم ناشی از نفرت (hatbrott) می‌گویند. اگر جرم دارای انگیزه نفرت باشد، مجرم مجازات سخت‌تری دریافت می‌کند.